|
1.
Wymagania sprzętowe
Wprowadzenie
Zanim zaczniemy musimy ustalić jakie wymagania sprzętowe powinien spełniać
komputer, aby pomyślnie zainstalować na nim Gentoo.
Wymagania sprzętowe
| CPU |
Każdy PowerPC64 CPU |
| Komputery |
IBM RS/6000s, Power Macintosh G5, iMac G5, IBM pSeries i IBM OpenPower
|
| Pamięć |
64 MB |
| Miejsce na dysku |
1.5 GB (wyłączając partycję wymiany) |
| Partycja wymiany |
Co najmniej 256 MB |
Pełna lista obsługiwanego sprzętu znajduje się pod adresem
http://penguinppc.org/about/intro.php#hardware.
1.
Płyta instalacji uniwersalnej
Wstęp
Gentoo można zainstalować przy pomocy jednego z trzech tarballi, tak zwanych
etapów (stage). Każdy z nich to skompresowane archiwum zawierające minimalne
środowisko pracy.
W tym dokumencie będziemy używali pliku stage3. Jeśli użytkownik zechce użyć
pliku stage1 lub stage2, wtedy należy podążyć za wskazówkami instalacji z Podręcznika Gentoo.
Płyta instalacji uniwersalnej
Płyta instalacyjna jest bootowalna i zawiera w pełni funkcjonalne środowisko
Gentoo. Pozwala to na uruchomienie Linuksa z płyty CD. Podczas ładowania
wykrywany jest sprzęt zainstalowany w komputerze, a następnie odpowiednie
moduły są ładowane. Płyty instalacyjne są tworzone przez deweloperów Gentoo.
Obecnie dostępne są następujące płyty instalacyjne:
-
"Gentoo Universal Installation CD" - zawiera wszystko co potrzeba
do instalacji Gentoo. Dostarcza ona pliki "stage" dla najpopularniejszych
architektur, kod źródłowy różnych aplikacji oraz instrukcje instalacji dla
naszej architektury
-
"Gentoo Minimal Installation CD" - zawiera tylko minimalne
środowisko, które pozwala na załadowanie systemu oraz konfigurację sieci,
aby móc połączyć się z Internetem. Nie zawiera żadnych dodatkowych plików
i nie może być użyta podczas instalacji opartej na tym dokumencie.
Gentoo również dostarcza tzw. Package CD. To nie jest płyta instalacyjna ale
dodatkowe źródło, które można wykorzystać podczas instalacji systemu Gentoo.
Zawiera ona fabrycznie skompilowane pakiety (tzw. zbiór GRP), które umożliwiają
łatwą i szybką instalację dodatkowych aplikacji (takich jak OpenOffice.org,
KDE, GNOME,...) natychmiast po instalacji Gentoo, ale tuż przed
zaktualizowaniem drzewa Portage.
Jak użyć płytę Package CD zostanie wyjaśnione później w tym dokumencie.
Wybór środowiska
Na architekturze PPC64, jądro jest w wersji 64-bitowej natomiast
środowisko może być w wersji 32 lub 64-bitowej. Środowiskiem nazywam po
prostu aplikacje uruchamiane przez użytkownika, jak na przykład bash czy
mozilla-firefox. Programy takie mogą zostać skompilowane i uruchomione
zarówno w trybie 32 jak i 64-bitowym. Zespół Gentoo/PPC64 dostarcza zarówno
środowiska 32 i 64-bitowego, więc pojawia się pytanie, którego użyć?
W wielu miejscach można było usłyszeć, że aplikacje 64-bitowe są lepsze. Jednak
w rzeczywistości, ich 32-bitowe odpowiedniki, zużywają mniej pamięci systemowej
i z reguły działają nieco szybciej.
W rzeczywistości, aplikacji 64-bitowych będziemy potrzebować jedynie w
przypadku, gdy potrzeba nam będzie więcej pamięci niż środowisko 32-bitowe
pozwala użyć oraz w przypadku operowania na 64-bitowych liczbach. Jeżeli
uruchomimy aplikacje wymagające więcej niż 4GB pamięci lub w przypadku używania
przez nas naukowych programów, powinniśmy używać 64-bitowego środowiska. W
przeciwnym wypadku, należy wybrać wariant 32-bitowy, który jest zalecany przez
deweloperów Gentoo/PPC64.
Dodatkowo, środowisko 32-bitowe jest dostępne w Portage od znacznie dłuższego
czasu niż 64-bitowe. Oznacza to przetestowanie znacznie większej ilości
oprogramowania, które działa bez przeszkód. Wiele z tych aplikacji,
skompilowane jako 64-bitowe może być równie stabilna jak ich 32-bitowy
odpowiednik, jednak nie zostały one jeszcze przetestowane. Choć testowanie nie
jest trudnym zadaniem, może być denerwujące oraz zabierać dużo czasu jeśli
chcemy używać dużo nieprzetestowanych aplikacji 64-bitowych. Warto wiedzieć, że
część programów nie będzie działała poprawnie w środowisku 64-bitowym, dopóki
nie zostanie poprawiony ich kod źródłowy. Takim programem jest na przykład
OpenOffice.
Zespół Gentoo/PPC64 dostarcza pliki stage oraz płytę z pakietami
prekompilowanym zarówno dla środowiska 32 i 64-bitowego. Nie ważne, którą z
nich wybierzemy, zawsze będziemy mogli bez przeszkód zainstalować Gentoo i
uruchomić w pełni sprawny system.
1.
Pobieranie, nagrywanie i uruchamianie płyt instalacyjnych Gentoo
Pobieranie i nagrywanie płyt instalacyjnych
Wszystkie obrazy płyt instalacji uniwersalnej (również płyt Package CD)
znajdują się na naszych serwerach
lustrzanych w katalogu ${release-dir}installcd;
obraz płyt Package CD znajduje się w katalogu
${release-dir}packagecd.
Wewnątrz tego katalogu znajduje się zbiór plików ISO. Są to pełne i gotowe
do nagrania obrazy płyt CD.
Po ściągnięciu pliku należy sprawdzić czy nie zawiera żadnych błędów:
-
Weryfikujemy poprawność pobranych plików ISO za pomocą porównania ich sum
MD5 z tymi znajdującymi się na naszym serwerze lustrzanym. Sumy MD5 dla
pobranych plików można wygenerować przy pomocy narzędzia md5sum dla
Linuksa lub jego odpowiednika dla Windows.
Sprawdzanie sum MD5 w Mac OS X jest opisane w dokumencie Gentoo PPC FAQ.
-
Innym sposobem sprawdzania poprawności pobranych plików jest weryfikacja ich
kryptograficznych sygnatur przy pomocy GnuPG. Należy otrzymać klucz
publiczny, którego my używamy (0x17072058) przed przejściem dalej.
Pozyskujemy klucz publiczny za pomocą GnuPG:
Listing 1.1: Pozyskiwanie klucza publicznego |
$ gpg --keyserver pgp.mit.edu --recv-keys 17072058
|
Następnie weryfikujemy sygnaturę.
Listing 1.1: Weryfikowanie kryptograficznej sygnatury |
$ gpg --verify <plik sygnatury> <pobrane iso>
|
Pobrane pliki ISO należy nagrywać w trybie RAW. To jak się go włącza zależy
od programu, którego używamy. W Podręczniku opiszemy nagrywanie za pomocą
programów cdrecord i K3B. Więcej informacji można znaleźć w
dokumencie Gentoo FAQ.
-
Jeśli chodzi o cdrecord to wystarczy wpisać polecenie cdrecord
dev=/dev/hdc <pobrany plik ISO>. Zamiast /dev/hdc
należy podać odpowiednią ścieżką do urządzenia CD-RW.
-
W k3b należy wybrać Tools (Narzędzia) > Burn CD Image
(Nagraj obraz płyty), a następnie wskazać plik ISO w obszarze "Image to
Burn" (Obraz do nagrania) i kliknąć Start.
Uruchamianie płyty instalacyjnej na komputerach Apple
Należy przeczytać plik README.kernel, znajdujący się na płycie
instalacyjnej, aby dowiedzieć się więcej o uruchamianiu komputera z różnymi
jądrami oraz o uzyskaniu wsparcia dla sprzętu.
Umieszczamy płytę w napędzie CD-ROM i ponownie uruchamiamy komputer.
W międzyczasie przytrzymujemy klawisz "C". Powinna pojawić się wiadomość
powitalna oraz napis boot:.
W tym momencie pojawia się możliwość dostosowania kilku opcji jądra. W
poniższej tabeli podajemy listę możliwych do zastosowania parametrów.
| Opcja |
Opis |
| video |
Do tej opcji można podać następujące, zależne od producenta karty
parametry: radeonfb, rivafb, atyfb, aty128,
nvidiafb lub ofonly. Do tego warto również dopisać żądaną
rozdzielczość i częstotliwość odświeżania. Wpis może na przykład wyglądać
tak: video=radeonfb:1280x1024@75. Jeśli nie jest się pewnym co
wybrać należy skorzystać z opcji ofonly, działa ona we wszystkich
przypadkach.
|
| nol3 |
Wyłącza cache 3 poziomu w niektórych PowerBookach
|
| debug |
Włącza tryb szczegółowego informowania przy uruchomieniu, włącza możliwość
skorzystania z powłoki intitrd w celu debugowania
|
| sleep=X |
Spowoduje odczekanie X sekund przed przejściem do następnego etapu, może
to
być niezbędne dla starych CD-ROM-ów SCSI, który nie są w stanie odczytywać
płyty odpowiednio szybko.
|
| bootfrom=X |
Uruchomienie z innego urządzenia.
|
Po wybraniu odpowiedniej opcji należy wcisnąć klawisz enter, aby załadować
kompletne środowisko Gentoo Linux z płyty CD. Kolejna część procesu instalacji
to Czynności po uruchomieniu.
Uruchamianie płyty instalacyjnej na komputerach IBM pSeries, OpenPower
oraz Power iSeries.
Należy przeczytać plik README.kernel, znajdujący się na płycie
instalacyjnej, aby dowiedzieć się więcej o uruchamianiu komputera z różnymi
jądrami oraz o uzyskaniu wsparcia dla sprzętu.
Większość współczesnych serwerów IBM pSeries można uruchamiać przy pomocy
CDROM-u. Na niektórych starszych urządzeniach z tej serii napędy mogą nie
uruchamiać komputera. Być może koniecznie będzie ustawienie cdromu jako
pierwszego napędu do uruchomienia komputera (F1 przy starcie). Innym
rozwiązaniem może być uruchomienie OF:
-
Uruchamiamy OF (przyciskiem 8 lub F8 w zależności od używanego sprzętu,
naciskanie go należy zacząć w momencie pojawienia się wiadomości o wykryciu
klawiatury i myszki).
- Wpisujemy polecenie 0> boot cdrom:1,yaboot
- Cieszymy się z sukcesu!
Czynności po uruchomieniu
Pojawi się znak zachęty roota ("#"). Można zmieniać konsole, służą do
kombinacje klawiszy Alt-F2, Alt-F3 itp., na pierwszą wraca się przy pomocy
Alt-F1. Na niektórych komputerach Apple konieczne jest wciśnięcie dodatkowo
przycisku fn.
Jeśli instalujemy Gentoo w systemie, w którym mamy klawiaturę inną niż US
musimy wcisnąć F2, aby przejść do trybu potwierdzania kolejnych czynności, a
następnie postępować zgodnie ze wskazówkami na ekranie. Jeśli nie wybierzemy
nowego mapowania w ciągu 10 sekund, zostanie załadowane to domyślne, czyli
amerykańskie. Lista wszystkich dostępnych kodowań pojawi się po wykonaniu
polecenia ls /usr/share/keymaps/i386.
Listing 1.1: Listing dostępnych map klawiszy |
# ls /usr/share/keymaps/i386
|
Następnie ładujemy wybraną mapę klawiszy:
Listing 1.1: Ładowanie mapy klawiszy |
# loadkeys be-latin1
|
Kolejna część dokumentu to Konfigurowanie
dodatkowego sprzętu.
Konfiguracja dodatkowych urządzeń
Kiedy instalacyjna płyta CD zostaje uruchomiona, system próbuje wykryć
wszystkie urządzenia zainstalowane w naszym komputerze, a następnie ładuje
odpowiednie moduły. W ogromnej większości przypadków rezultaty są bardzo dobre.
Jednak w niektórych przypadkach, może nastąpić nie załadowanie modułu jądra,
który jest potrzebny. Jeśli zostanie pominięty jakiś moduł, możemy go załadować
ręcznie.
W poniższym przykładzie pokazano w jaki sposób załadować moduł 8139too
(wsparcie dla części popularnych kart sieciowych):
Listing 1.1: Ładnowanie modułów jądra |
# modprobe 8139too
|
Opcjonalnie: Konta użytkowników
Jeśli planujemy dać dostęp do środowiska instalacyjnego osobom trzecim lub
chcemy używać irssi z konta innego niż root (ze względów
bezpieczeństwa), należy stworzyć potrzebne konta użytkownika,a następnie
zmienić hasło dla root.
Aby zmienić hasło root używamy narzędzia passwd:
Listing 1.1: Zmiana hasła root |
# passwd
New password:
Re-enter password:
|
Aby utworzyć konto użytkownika, należy najpierw wpisać odpowiednie referencje,
a następnie hasło. Do tych czynności użyć należy poleceń useradd oraz
passwd. W poniższym przypadku stworzymy użytkownika "damian".
Listing 1.1: Tworzenie konta użytkownika |
# useradd -m -G users damian
# passwd damian
New password:
Re-enter password:
|
Na konto nowo utworzonego użytkownika możemy dostać się używając polecenia
su.
Listing 1.1: Zmiana aktualnego użytkownika |
# su - damian
|
Opcjonalnie: Przeglądanie dokumentacji podczas instalacji
Aby przeglądać Podręcznik Gentoo należy się upewnić, że stworzyliśmy konto
użytkownika (Opcjonalne: Konta użytkownika).
Następnie powinniśmy przejść do nowego terminala za pomocą klawiszy
ALT-F2, a następnie zalogować się.
Gdy skończyliśmy konfigurować sieć zgodnie z rozdziałem Konfiguracja
sieci możemy przeglądać podręcznik przy użyciu aplikacji links.
Listing 1.1: Prezglądanie dokumentacji znajdującej się online |
# links http://www.gentoo.org/doc/en/handbook/${online-book}
|
Do pierwotnego okna terminala wracamy przyciskając Alt-F1.
Opcjonalnie: Uruchamianie demona SSH
Gdy zechcemy udostępnić dostęp do naszego komputera innym osobom podczas
instalacji Gentoo (np. w przypadku gdy takie osoby chcą Ci pomóc w instalacji,
bądź nawet zrobią to za Ciebie), należy utworzyć konto użytkownika dla nich
oraz przekazać im hasło dla konta root (tylko w przypadku gdy w
pełni ufamy tym osobom).
Aby uruchomić demona SSH, wykonujemy poniższe polecenie:
Listing 1.1: Uruchamianie demona SSH |
# /etc/init.d/sshd start
|
Aby używać demona sshd, w pierwszej kolejności należy skonfigurować sieć.
Więcej o konfiguracji sieci znajdziemy w rozdziale (Konfiguracja sieci).
|