1.  Praca w chroot

Montowanie systemu plików /proc i /dev

Przemontowujemy system plików /proc do /mnt/gentoo/proc, aby umożliwić systemowi korzystanie z informacji dostarczanych przez jądro także w środowisku chrootowanym oraz ponownie montujemy system plików /dev w innym miejscu.

# mount -t proc none /mnt/gentoo/proc
# mount -o bind /dev /mnt/gentoo/dev

Zmiana środowiska

Teraz, gdy wszystkie partycje są już założone, a podstawowe środowisko zainstalowane, nadszedł czas wkroczenia w nie poprzez chroot. Oznacza to przejście z systemu źródła instalacyjnego do systemu instalowanego (czyli na założone partycje).

Przechodzenie odbywa sie w trzech etapach. Najpierw zamieniamy katalog z / (na medium instalacyjnym) na /mnt/gentoo (na założonych partycjach) poleceniem chroot. Następnie tworzymy nowe środowisko przy pomocy polecenia env-update, które wyeksportuje nowe zmienne środowiskowe. Ostatecznie wczytujemy te zmienne do pamięci poleceniem source.

# chroot /mnt/gentoo /bin/bash
# env-update
* Caching service dependencies...
# source /etc/profile
# export PS1="(chroot) $PS1"

Gratulacje! Znajdujesz się wewnątrz nowego systemu Gentoo Linux. Oczywiście do końca jeszcze daleko i to jest powód, dla którego zostało jeszcze kilka rozdziałów Podręcznika. :]

Tworzenie cache dla Portage

Po instalacji Portage warto stworzyć jego cache, co znacznie przyspieszy jego działanie. Służy do tego polecenie emerge --metadata.

# emerge --metadata

1.  Konfigurowanie zmiennych USE

Czy są zmienne USE?

USE to jedna z najważniejszych zmiennych w Gentoo. Niektóre programy mogą być kompilowane z dodatkową obsługi niektórych funkcji lub bez niej. Na przykład możliwe jest budowanie różnych programów ze wsparciem dla bibliotek gtk lub qt. Inne pakiety możemy z kolei wyposażyć w obsługę SSL bądź też jej pozbawić. Jeszcze inne mogą być kompilowane ze wsparciem bufora ramki (svgalib) zamiast X11 (serwera X).

Większość dystrybucji kompiluje swoje pakiety ze wsparciem dla tak wielu elementów, jak to tylko możliwe, powiększając rozmiar programów i czas ich uruchamiania, nie wspominając o olbrzymiej liczbie zależności. W Gentoo możesz zdecydować, z którymi opcjami dany pakiet powinien być budowany. I to właśnie jest moment, kiedy USE wkracza do gry.

W zmiennych USE definiujesz słowa kluczowe zamieniane następnie na opcje kompilowania. Na przykład dodanie do zmiennej ssl włączy obsługę SSL w programach, które go wykorzystują. -X usunie wsparcie dla serwera X (zwróć uwagę na znak minusa z przodu). Ustawienie gnome gtk -kde -q3 -qt4 zaowocuje wsparciem dla GNOME (oraz gtk), ale nie dla KDE (i związanym z nim ściśle qt), znakomicie przygotowując grunt pod GNOME.

Modyfikowanie zmiennych USE

Domyślny zestaw flag USE znajduje się w pliku /etc/make.profile/make.defaults wybranego profilu. Aktualna konfiguracja USE jest zawsze sumą wszystkich flag ustawionych w plikach make.defaults. Wszystko co umieścimy w pliku /etc/make.conf zostanie dodane do tej zmiennej, jeśli natomiast chcemy coś z niej usunąć wpisujemy wybraną flagę ze znakiem minus na początku.

Pełny opis USE znajduje się w drugiej części Podręcznika Gentoo, w rozdziale (Flagi USE). Kompletną charakterystykę dostępnych flag USE znajdziesz w pliku /usr/portage/profiles/use.desc.

# less /usr/portage/profiles/use.desc
(Użyj strzałek aby przewijać plik. Aby wyjść naciśnij 'q')

Jako przykład przedstawimy flagi USE dla systemu bazującego na KDE ze wsparciem dla DVD, ALSA i nagrywania CD:

# nano -w /etc/make.conf

USE="-gtk -gnome qt3 qt4 kde dvd alsa cdr"