[ << ] [ < ] [ Powrót ] [ > ] [ >> ]

10. Konfiguracja bootloadera

• Wybór bootloadera
• Domyślnie: Używanie yaboot
• Alternatywnie: BootX
• Alternatywnie: quik
• Alternatywnie: BootCreator
• Ponowne uruchomienie systemu

10.a. Wybór bootloadera

Wstęp

Gdy jądro zostało już skonfigurowane i skompilowane, do uruchomienia nowego systemu potrzebny jest bootloader. To, jakiego rodzaju bootloader należy wykorzystać, zależy od typu posiadanego komputera PPC.

Jeśli korzystamy z komputera NewWorld Apple lub IBM, jedyną możliwością jaką mamy jest bootloader yaboot. Dla OldWorld Apple istnieją dwie opcje: BootX (zalecany) i quik. Pegasos nie wymaga bootloadera, jednak w jego przypadku konieczne jest zainstalowanie programu bootcreator, aby możliwe było stworzenie bootmenu SmartFirmware.

10.b. Domyślnie: Używanie yaboot

Wprowadzenie

W celu prawidłowego zlokalizowania urządzenia bootowalnego, yaboot potrzebuje dostępu do plików urządzeń utworzonych przez udev przy starcie systemu oraz do systemu plików sysfs. Systemy te znajdują się w katalogach /dev i /sys. Aby były dostępne w instalowanym systemie, trzeba je podmontować również tam. Jeśli są już tam zamontowane, można pominąć ten krok.

# exit  (opuszczenie chroot)
# mount -o bind /dev /mnt/gentoo/dev
# mount -o bind /sys /mnt/gentoo/sys
# chroot /mnt/gentoo /bin/bash
# /usr/sbin/env-update && source /etc/profile 

Aby skonfigurować yaboota można wykorzystać program yabootconfig w celu automatycznego wygenerowania pliku konfiguracyjnego. Jeśli jednak instalujemy Gentoo na G5 (na którym yabootconfig nie zawsze działa) lub planujemy bootować system z urządzeń podłączanych poprzez firewire lub USB, musimy własnoręcznie przeprowadzić konfigurację yaboota.

####################################################################
## Ta sekcja może zostać powielona w przypadku posiadania więcej niż
## jednego jądra lub zestawu parametrów startowych. Należy zastąpić
## nazwę jądra i nazwę initrd ich odpowiednimi wartościami.
####################################################################
image=/boot/kernel-genkernel-ppc2.6.24-gentoo-r5
  label=Linux
  root=/dev/ram0
  partition=3
  initrd=/boot/initramfs-genkernel-ppc-2.6.24-gentoo-r5
  # Można dodać inne argumenty dla jądra, jak na przykład rootdelay=10
  # dla bootowania z urządzeń USB/Firewire.
  append="real_root=/dev/sda3 init=/linuxrc"
  read-only
###################################################################

• Domyślnie: Użycie yabootconfig
• Alternatywnie: Ręczna konfiguracja yaboot

Domyślnie: Użycie yabootconfig

yabootconfig automatycznie wykryje podział na partycje i umożliwi uruchamianie wybranego z dwóch lub nawet trzech systemów, którymi mogą być Linux, Mac OS i Mac OS X.

Korzystanie z yabootconfig jest możliwe tylko wtedy, gdy na dysku znajduje się partycja Apple_Bootstrap, a plik /etc/fstab zawiera wszystkie partycje linuksowe (partycja Bootstrap nie powinna znajdować się w pliku fstab). Możliwe, że to już kolejny raz gdy wykonuje się te czynności podczas instalacji, ale mimo wszystko zalecamy sprawdzenie /etc/fstab raz jeszcze.

# emerge yaboot

Następnie opuszczamy chroot i wykonujemy polecenie yabootconfig --chroot /mnt/gentoo. Zostaniemy poproszeni o potwierdzenie lokalizacji partycji Apple_Bootstrap. Jeśli korzysta się z domyślnego układu partycji, to będzie to /dev/sda2. Należy wcisnąć klawisz Y jeśli jest ona poprawna. Jeśli nie, musimy sprawdzić plik /etc/fstab i upewnić się, że ścieżki do urządzeń są prawidłowe. Gdy partycja bootstrap zostanie wybrana, yabootconfig przeskanuje ustawienia systemowe, utworzy plik /etc/yaboot.conf i uruchomi mkofboot. mkofboot jest programem, który formatuje partycję Apple_Bootstrap i umieszcza na niej plik konfiguracyjny yaboota. Gdy operacje te zostaną wykonane powracamy do środowiska chrootowanego.

# chroot /mnt/gentoo /bin/bash
# /usr/sbin/env-update && source /etc/profile

Być może wystąpi potrzeba modyfikacji zawartości pliku /etc/yaboot.conf. Jeśli zostaną wprowadzone do niego jakieś zmiany (jak na przykład zmiana domyślnie uruchamianego systemy), konieczne będzie uruchomienie ybin -v, aby zmiany odniosły skutek na partycji Apple_Bootstrap. Teraz po każdej modyfikacji pliku haboot.conf należy uruchomić ybin -v.

Po wykonaniu tych operacji, kontynuujemy instalację zgodnie z instrukcjami w podrozdziale Ponowne uruchomienie systemu.

Alternatywnie: Ręczna konfiguracja yaboot

Po pierwsze należy zainstalować yaboot:

# emerge yaboot

Poniżej znajduje się przykładowy plik yaboot.conf. Konieczna jest jego modyfikacja w celu dopasowania do wymagań systemu i użytkownika.

## /etc/yaboot.conf
##
## Więcej szczegółów: "man yaboot.conf". Nie należy wprowadzać zmian przed
## zapoznaniem się ze stronami man yaboot.conf!!
## Przykładowe konfiguracje znajdują się w : /usr/share/doc/yaboot/examples
##
## Aby możliwe było uruchamianie innych systemów, należy dodać jedną lub więcej
## z przykładowych pozycji:
## bsd=/dev/sdaX, macos=/dev/sdaY, macosx=/dev/sdaZ

## Partycja bootstrap:

boot=/dev/sda2


## ofboot w Open Firmware służy do wyboru partycji startowej.
## Bez tego parametru, yaboot nie zadziała na G5 (dopóki nie zostaną przekazane
## odpowiednie opcje do programu mkofboot/ybin).
## hd:X oznacza /dev/sdaX (lub /dev/sdaX).
##
## Posiadacze G5 powinni odkomentować tą linię!

#ofboot=hd:2

## Bootujący z urządzeń firewire powinni użyć linii podobnej do poniższej:
# ofboot=fw/node/sbp-2/disk@0:

## Bootujący z urządzeń USB powinni użyć linii podobnej do poniższej:
# ofboot=usb/disk@0:

## hd: w terminologii Open Firmware oznacza sda
device=hd:

## Bootujący z urządzeń Firewire/USB muszą określić nazwę aparatu OF
## Można ją uzyskać przy użyciu programu ofpath, który jest dołączony do
## yaboota.

# device=fw/node@0001d200e00d0207/sbp-2@c000/disk@0:


delay=5
defaultos=macosx
timeout=30
install=/usr/lib/yaboot/yaboot
magicboot=/usr/lib/yaboot/ofboot

############################################################
## Ta sekcja może zostać powielona w przypadku posiadania więcej niż
## jednego jądra lub zestawu parametrów startowych. Należy zastąpić
## wartość obrazu nazwą posiadanego jądra.
###########################################################
image=/boot/kernel-2.6.24-gentoo-r5
  label=Linux
  root=/dev/sda3
  partition=3
#  append="rootdelay=10"  # Wymagane dla bootowania z urządzeń USB/Firewire
  read-only
##################

## Użytkownicy G5 i niektórzy użytkownicy G4 powinni wykorzystać ustawienia:
##   macos=hd:13/
##   macosx=hd:12
## zamiast przykładowych wartości.
macos=/dev/sda13
macosx=/dev/sda12
enablecdboot
enableofboot

Gdy plik yaboot.conf jest prawidłowo skonfigurowany, należy uruchomić mkofboot -v, czego efektem będzie sformatowanie partycji Apple_bootstrap i zainstalowanie na niej aktualnej konfiguracji. Jeśli yaboot.conf zostanie zmodyfikowany po utworzeniu partycji Apple_bootstrap, konieczne będzie zaktualizowanie ustawień przy użyciu polecenia ybin -v.

# mkofboot -v

Więcej informacji o yaboot uzyskać można na stronie projektu yaboot. Po skonfigurowaniu bootloadera kontynuujemy instalację zgodnie z instrukcjami w podrozdziale Ponowne uruchomienie systemu.

10.c. Alternatywnie: BootX

Aby BootX mógł zbootować Linuksa z wnętrza MacOS-a, jądro systemu musi zostać przekopiowane z partycji Linuksa na partycję MacOS-a. Dokonamy tego montując najpierw partycję MacOS-a spoza środowiska chrootowanego, a następnie kopiując kernel do folderu systemowego, aby BootX mógł go odnaleźć. W celu określenia, na której partycji znajduje się MacOS użyjemy polecenia mac-fdisk -l (sda6 zostało poniżej użyte jako przykład).

# exit
cdimage ~# mkdir /mnt/mac
cdimage ~# mount /dev/sda6 /mnt/mac -t hfs
cdimage ~# cp /mnt/gentoo/usr/src/linux/vmlinux "/mnt/mac/System Folder/Linux Kernels/kernel-2.6.24-gentoo-r5"

Jeśli użyto programu genkernel, to zarówno jądro, jak i initrd muszą zostać skopiowane na partycję MacOS-a.

# exit
cdimage ~# mkdir /mnt/mac
cdimage ~# mount /dev/sda6 /mnt/mac -t hfs
cdimage ~# cp /mnt/gentoo/boot/kernel-genkernel-ppc-2.6.24-gentoo-r5 "/mnt/mac/System Folder/Linux Kernels"
cdimage ~# cp /mnt/gentoo/boot/initramfs-genkernel-ppc-2.6.24-gentoo-r5 "/mnt/mac/System Folder"

Gdy jądro zostało skopiowane, musimy ponownie uruchomić komputer i skonfigurować BootX.

cdimage ~# cd /
cdimage ~# umount /mnt/gentoo/proc /mnt/gentoo/dev /mnt/gentoo/sys /mnt/gentoo /mnt/mac
cdimage ~# reboot

Oczywiście należy usunąć bootowalną płytę CD, ponieważ teraz powinien uruchomić się MacOS.

Gdy uruchomiony zostanie MacOS, otwieramy panel sterowania BootX. Jeśli nie korzystaliśmy z genkernela, wybieramy Options i odznaczamy Use specified RAM disk. Natomiast jeśli użyliśmy genkernela, musimy upewnić się, że initrd genkernela jest wybrany zamiast initrd płyty instalacyjnej. Użytkownicy niekorzystający z genkernela mogą określić teraz partycję root - podajemy tutaj wartość odpowiadającą naszemu podziałowi dysku. W zależności od konfiguracji jądra można dodać inne argumenty.

Program BootX można skonfigurować tak, aby automatycznie startował Linuksa. Jeśli się na to zdecydujemy, najpierw zobaczymy ekran ładowania MacOS, a następnie, już w trakcie wczytywania systemu, BootX załaduje i wystartuje Linuksa. Więcej informacji można uzyskać na Stronie domowej BootX.

Następnie jeszcze raz restartujemy komputer, uruchamiamy Linuksa i kontynuujemy instalację zgodnie z instrukcjami w rozdziale Finalizowanie instalacji Gentoo.

10.d. Alternatywnie: quik

Program quik pozwala na bootowanie z pominięciem MacOS-a na komputerach OldWorld. Nie jest to jednak dobrze wspierane i zalecane rozwiązanie, gdyż może spowodować występowanie licznych dziwactw. Jeśli tylko istnieje taka możliwość, zalecane jest korzystanie z programu BootX zamiast quik, ze względu na znacznie większą stabilność i łatwiejszą konfigurację tego pierwszego.

Jeśli mimo wszystko zdecydujemy się na to rozwiązanie, postępujemy zgodnie z poniższymi instrukcjami. Po pierwsze musimy zainstalować quik:

# emerge quik

Następnie musimy dokonać jego konfiguracji. Edytujemy plik /etc/quik.conf ustawiając w nim obraz naszego jądra, które skopiowaliśmy na partycję boot.

# Przykładowy plik quik.conf
init-message = "Gentoo 2008.0\n"
# Partycja boot
partition = 2
root = /dev/sda4
timeout = 30
default = gentoo
# Nazwa naszego jądra
image = /vmlinux
        label = gentoo

Plik quik.conf musi znajdować się na tym samym dysku co bootowalny obraz, ale niekoniecznie na tej samej partycji. Jest jednak wskazane, aby przenieść go do partycji boot.

# mv /etc/quik.conf /boot/quik.conf

Teraz musimy ustawić zmienne związane z bootowaniem, aby quik był uruchamiany. Użyjemy do tego programu nvsetenv. To, jakie zmienne musimy ustawić, zależy od komputera jaki posiadamy. Zaleca się odszukanie prawidłowych wartości quirks przed rozpoczęciem konfiguracji.

# nvsetenv auto-boot true # Ustawiamy "false", aby uruchamiać
# OF; nie wszystkie komputery mogą korzystać z trybu OF
# nvsetenv output-device video # Wartość wybieramy na podstawie
# powyższej strony quirks
# nvsetenv input-device kbd
# nvsetenv boot-device scsi/sd@1:0 # Dla SCSI
# nvsetenv boot-device ata/ata-disk@0:0 # Dla ATA
# nvsetenv boot-file /boot/kernel-2.6.24-gentoo-r5  root=/dev/sda4
# Pierwszy element wskazuje ścieżkę do jądra, drugi do partycji root.
# Dodać tu można wszelkie inne opcje jakie chcemy przekazać do jądra.
# nvsetenv boot-command boot # Ustawiamy "bye" dla MacOS i
# "boot" dla Linuksa

Gdy ustawiliśmy już opcje uruchamiania, musimy upewnić się, że bootowalne obrazy są poprawnie zainstalowane. Uruchamiamy quik -v -C /boot/quik.conf. Powinniśmy uzyskać informację, że posiadamy boot block QUIK.

Kolejnym krokiem jest Ponowne uruchomienie systemu.

10.e. Alternatywnie: BootCreator

Po pierwsze, upewnijmy się, że mamy zainstalowany program bootcreator:

# emerge bootcreator

Teraz przekopiujmy plik /etc/bootmenu.example do /etc/bootmenu i zmodyfikujmy go, aby odpowiadał naszym potrzebom:

# cp /etc/bootmenu.example /etc/bootmenu
# nano -w /etc/bootmenu

Poniżej znajduje się przykładowy plik /etc/bootmenu. Nazwy vmlinux oraz initrd powinny zostać zastąpione nazwami naszego jądra oraz pliku initrd.

#
# Przykładowy plik dla programu bootcreator 1.1
#

[VERSION]
1

[TITLE]
Boot Menu

[SETTINGS]
AbortOnKey = false
Timeout    = 9
Default    = 1

[SECTION]
Local HD -> Morphos      (Normal)
ide:0 boot2.img ramdebug edebugflags="logkprintf"

[SECTION]
Local HD -> Linux (Normal)
de:0 kernel-2.6.24-gentoo-r5 video=radeonfb:1024x768@70 root=/dev/sda3
[SECTION]
Local HD -> Genkernel (Normal)
ide:0 kernel-genkernel-ppc-2.6.24-gentoo-r5 root=/dev/ram0 real_root=/dev/sda3 init=/linuxrc
initrd=initramfs-genkernel-ppc2.6.24-gentoo-r5

Następnie musimy skopiować plik bootmenu na partycję boot, aby SmartFirmware mógł go odczytać. Użyjemy do tego programu bootcreator:

# bootcreator /etc/bootmenu /boot/menu

Następnym etapem instalacji jest Ponowne uruchomienie systemu.

10.f. Ponowne uruchomienie systemu

Opuszczamy środowisko chrootowane i odmontowujemy wszystkie partycje, aby możliwe było czyste ponowne uruchomienie. Następnie używamy komendy reboot.

# exit
livecd ~# umount /mnt/gentoo/proc /mnt/gentoo/dev /mnt/gentoo/sys /mnt/gentoo
livecd ~# reboot

Gdy nasze nowe Gentoo uruchomi się, kończymy instalację zgodnie z instrukcjami w rozdziale Finalizowanie instalacji Gentoo.

[ << ] [ < ] [ Powrót ] [ > ] [ >> ]

Materiał udostępniany na podstawie licencji Creative Commons - Attribution / Share Alike.