1.  Chrootowanie

Kopiowanie informacji o serwerach DNS

Pozostaje nam do zrobienia jedna rzecz zanim przejdziemy do nowego środowiska. Należy skopiować informacje o serwerach DNS do /etc/resolv.conf. Musimy tego dokonać, aby mieć pewność, że po przejściu do nowego środowiska sieć nadal będzie działała.

(Opcja "-L" jest potrzebna, aby nie kopiować linków symbolicznych)
# cp -L /etc/resolv.conf /mnt/gentoo/etc/

Montowanie systemów plików /proc oraz /dev

Zamontujmy system plików /proc w /mnt/gentoo/proc. Pozwalamy tym samym naszej instalacji na korzystanie z informacji zawartych w jądrze w trakcie używania środowiska chroot. Następnie należy zamontować system plików /dev.

# mount -t proc none /mnt/gentoo/proc
# mount -o bind /dev /mnt/gentoo/dev

Przechodzenie do nowego środowiska

Teraz, gdy wszystkie partycje zostały zamontowane i środowisko bazowe jest zainstalowane, czas przejść do naszej nowej instalacji poprzez chrootowanie. Oznacza to, że przechodzimy z obecnego środowiska instalacyjnego (płyta instalacyjna lub inne medium) do naszego zainstalowanego systemu (znajdującego się na zamontowanych partycjach).

Chrootowanie wykonuje się w trzech krokach. Zaczynamy od zmiany katalogu z root / (na medium instalacyjnym) na /mnt/gentoo (na naszej partycji) używając chroot. Następnie tworzymy nowe środowisko używając env-update, które tworzy zmienne środowiskowe. Ostatecznie wprowadzamy te zmienne do pamięci używając source.

# chroot /mnt/gentoo /bin/bash
# env-update
>> Regenerating /etc/ld.so.cache...
# source /etc/profile
# export PS1="(chroot) $PS1"

Gratulacje! Znajdujemy się teraz we własnym środowisku Gentoo Linux. Oczywiście daleko jeszcze do końca, dlatego też instalacja ma jeszcze kilka sekcji do wykonania. :-)

1.  Konfiguracja Portage

Aktualizacja drzewa Portage

Należy teraz zaktualizować drzewo portage do najnowszej wersji. Wykona to za nas emerge --sync.

# emerge --sync
(Jeżeli używa się powolnego terminala jak jakiś framebuffer lub
konsoli seryjnej można dodać opcję --quiet w celu przyśpieszenia tego
procesu)
# emerge --sync --quiet

Jeżeli znajdujemy się za firewallem, blokującym ruch rsync, możemy wykorzystać emerge-webrsync, który pobierze i zainstaluje dla nas obraz portage.

Jeżeli pokaże się nam ostrzeżenie, że dostępna jest nowa wersja Portage, należy aktualizować ją przy pomocy komendy emerge --oneshot portage.

Wybór właściwego profilu

Tutaj mała definicja będzie zupełnie na miejscu.

Profil to blok przeznaczony do budowy każdego systemu Gentoo. Nie tylko precyzuje domyślne wartości dla CHOST, CFLAGS oraz innych ważnych zmiennych, ale również ukierunkowuje system na określony zasięg wersji pakietów.Dbają o to deweloperzy Gentoo.

Wcześniej profil taki praktycznie nie był ruszany przez zwykłego użytkownika. Jednakże są sytuacje, w których będziemy musieli zdecydować o zmianie profilu.

Od wersji 2006.0 profile dla systemów MIPS zostały odświeżone. Profile ustawiają różne opcje takie jak flagi USE, co ma skutek na to jakie patche będą dostępne z różnymi, ważnymi dla systemu, pakietami (szczególnie gcc oraz mips-sources).

Z powyższych powodów należy zadbać o wybór właściwego profilu dla naszego systemu. Dla Gentoo/MIPS 2007.0 dostępne są następujące profile:

Można sprawdzić z jakiego profilu korzysta się obecnie przy użyciu poniższej komendy:

# ls -FGg /etc/make.profile
lrwxrwxrwx  1 48 Apr  8 18:51 /etc/make.profile -> ../usr/portage/profiles/${profile}

Po przejrzeniu powyższych profili i zdecydowaniu, który odpowiada nam najbardziej, należy dostosować symlink make.profile. Domyślnie profile trzymane są w /usr/portage/profiles, więc jeżeli drzewo portage zostało przeniesione w inne miejsce (nie zalecane), należy odpowiednio zmodyfikować poniższe komendy.

(Kasowanie symlinka do starego profilu)
# rm -f /etc/make.profile

(Tworzenie symlinka wskazującego na nasz nowy profil)
(Na przykład takiego użyto by na Indy lub O2)
# ln -s /usr/portage/profiles/default-linux/mips/2007.0/generic-be/o32

Konfiguracja zmiennej USE

USE jest jedną z najpotężniejszych zmiennych, zapewnianych przez Gentoo jego użytkownikom. Kilka programów może być skompilowanych z opcjonalnym wsparciem dla konkretnych pozycji. Dla przykładu niektóre aplikacje mogą być skompilowane ze wsparciem gtk lub wsparciem qt. Inne mogą być skompilowane ze wsparciem dla SSl. Niektóre programy mogą nawet być skompilowane ze wsparciem dla dla framebuffera (svgalib) zamiast wsparcia dla X11 (serwer X).

W większości dystrybucji pakiety kompilowane są ze wsparciem jak największej ilości flag, zwiększając tym samym rozmiary programów przy starcie, nie wspominając o ogromnej liczbie zależności. W Gentoo można zdecydować z jakimi opcjami paczka ma być kompilowana. Tutaj zaczyna się zabawa z USE.

W zmiennej USE definiujemy słowa kluczowe, które są mapowane do opcji kompilowania. Na przykład ssl wkompiluje wsparcie dla ssl w programach, które takiego wsparcia wymagają. -X usunie wsparcie dla serwera X (należy zwrócić uwagę na znak minus na początku). gnome gtk -kde -qt4 skompiluje programy ze wsparciem dla gnome (oraz gtk), lecz bez wsparcia dla kde (oraz qt), sprawiając, że nasz system pędzie w pełni skierowany na GNOME.

Domyślne ustawienia USE są umieszczone w plikach make.defaults naszego profilu. Pliki te znajdziemy w katalogu, na który wskazuje /etc/make.profile. Domyślnym ustawieniem USE jest suma wszystkich USE we wszystkich plikach z katalogu make.defaults. Wszystkie flagi umieszczane w /etc/make.conf są porównywane z domyślnymi ustawieniami. Jeżeli dodamy coś do USE jest to dodawane do listy domyślnej. Jeżeli usuniemy ustawienie z USE (umieszczając przed flagą znak minus) jest ono usuwane również z listy domyślnej (jeżeli znajdowało się w ogóle na tej liście). Nigdy nie należy wprowadzać zmian w katalogu /etc/make.profile; będą one nadpisywane przy aktualizacji Portage!

Pełny opis USE można znaleźć w drugiej części podręcznika Gentoo, (USE flags). Pełny opis dostępnych flag USE można znaleźć w systemie, w /usr/portage/profiles/use.desc.

# less /usr/portage/profiles/use.desc
(You can scroll using your arrow keys, exit by pressing 'q')

Jako przykład pokażemy ustawienia USE dla systemu z KDE, DVD, ALSA oraz wsparciem dla nagrywania CD:

# nano -w /etc/make.conf

USE="-gtk -gnome qt4 kde dvd alsa cdr"

Opcjonalnie: lokalizacja GLIBC

Najprawdopodobniej używana jest jedna lub dwie lokalizacje na naszym systemie. Można wyszczególnić potrzebne lokalizacje w pliku /etc/locale.gen.

# nano -w /etc/locale.gen

Dzięki poniższym lokalizacjom nasz system będzie zaopatrzony w angielski (Stany Zjednoczone) oraz niemiecki (Niemcy)

en_US ISO-8859-1
en_US.UTF-8 UTF-8
de_DE ISO-8859-1
de_DE@euro ISO-8859-15

Kolejnym krokiem jest wykonanie locale-gen. Wygeneruje to wszystkie lokalizacje dodane przez nas do pliku /etc/locale.gen.

Przejdźmy do (Konfiguracji jądra).