|
Zanim zaczniemy musimy ustalić jakie wymagania sprzętowe powinien spełniać komputer, aby pomyślnie zainstalować na nim Gentoo.
Pełna lista obsługiwanego sprzętu znajduje się pod adresem http://penguinppc.org/about/intro.php#hardware. Dzięki płytom instalacyjnym można uruchomić podstawowe środowisko służące do instalacji całego systemu Gentoo na dysk. W czasie uruchamiania systemu z płyty zostanie wykryty sprzęt dostępny w komputerze, a Gentoo automatycznie załaduje odpowiednie dla niego sterowniki. Płyty te są tworzone i rozwijane przez deweloperów Gentoo. Wszystkie płyty instalacyjne pozwalają na uruchomienie środowiska instalacyjnego, skonfigurowanie ustawień sieciowych, utworzenie i aktywowanie partycji oraz rozpoczęcie instalowania Gentoo z użyciem Internetu. Gentoo Minimal Installation CD Minimalna płyta instalacyjne nazywa się ${min-cd-name} oraz zajmuje ${min-cd-size} MB. Płyty tej możemy użyć do instalacji Gentoo, jednak tylko w przypadku gdy posiadamy dostęp do sieci Internet. Plik ten to archiwum zawierające podstawowy system Gentoo, z którego będzie można kontynuować instalację w sposób opisany w tym Podręczniku. W przeszłości znajdowały się tu instrukcje dotyczące instalacji z trzech różnych plików tego typu. Wciąż udostępniamy archiwa stage1 i stage2, ale w oficjalnym opisie instalacji prezentujemy jedynie czynności związane z użyciem stage3. Informacje dotyczące instalacji za pomocą stage1 i stage2 znajdują się w Gentoo FAQ w podrozdziale How do I Install Gentoo Using a Stage1 or Stage2 Tarball?. Pliki stage3 możemy pobrać z katalogu ${release-dir}current-stage3/ znajdującego się na każdym z Oficjalnych serwerów lustrzanych Gentoo. Pliki te nie są dołączane do LiveCD. Jądro systemu na architekturze PPC64 jest 64-bitowe, a wyboru userland (przestrzeni użytkownika) można dokonać spośród wersji 32-bitowej lub 64-bitowej. Przestrzenią użytkownika nazywamy aplikacje, które użytkownik zwykle uruchamia. Są to między innymi bash lub firefox. Aplikacje te mogą być skompilowane i uruchamiane odpowiednio w trybach 64-bitowym lub 32-bitowym. Zespół Gentoo/PPC64 udostępnia obie przestrzenie użytkownika, więc samemu należy się zdecydować, z której chce się korzystać. Wiele się mówi o tym, że aplikacje 64-bitowe są lepsze, ale tak naprawdę te 32-bitowe zużywają znacznie mniej pamięci i często są odrobinę szybsze. Potrzeba użycia 64-bitowej przestrzeni użytkownika zachodzi w momencie, w którym potrzeba użycia większej ilości pamięci jest większa od tej, na którą zezwala 32-bitowa przestrzeń użytkownika lub przy pracy z przetwarzaniem danych. W przypadku uruchamiania aplikacji wymagających w sumie ponad 4GB pamięci, wybór powinien paść na 64-bitowy userland. W przeciwnym wypadku jego wersję 32-bitową. Jest to zalecane przez deweloperów Gentoo/PPC64. Dodatkowo, 32-bitowa przestrzeń użytkownika jest dostępna w Portage dłużej niż 64-bitowa. Znaczy to tyle, że więcej programów zostało przetestowanych w 32-bitowym userland. Wiele z aplikacji skompilowanych dla 64-bitowej przestrzeni użytkownika działa równie stabilnie jak ich wersje 32-bitowe, ale nie zostały jeszcze przetestowane. Chociaż testowanie nie jest trudne, używanie aplikacji 64-bitowych może się okazać irytujące, a czas jaki pochłonie znaczny. Co więcej, wiele aplikacji nie uruchomi się w 64-bitowej przestrzeni użytkownika, aż ich deweloperzy nie poprawią kodu. Przykładem może być tutaj OpenOffice. 1. Pobieranie, nagrywanie i uruchamianie płyt instalacyjnych Gentoo Pobieranie i nagrywanie płyt instalacyjnych Po pierwsze musimy pobrać jeden z omawianych wcześniej obrazów płyt, żeby jednak to zrobić trzeba wiedzieć gdzie ich szukać. Wszystkie płyty instalacyjne można pobrać z jednego z naszych serwerów lustrzanych. Obrazy znajdują się w katalogu ${release-dir}current-iso/. Wewnątrz tego katalogu znajduje się zbiór plików ISO. Są to pełne i gotowe do nagrania obrazy płyt CD. Aby zweryfikować poprawność pobranych plików ISO należy porównać ich sumy MD5 z tymi znajdującymi się na naszym serwerze lustrzanym (np. w pliku o nazwie ${min-cd-name}.DIGESTS). Sumy MD5 dla pobranych plików można wygenerować przy pomocy narzędzia md5sum dla Linuksa, lub jego odpowiednika dla Windows. Innym sposobem sprawdzania poprawności pobranych plików jest weryfikacja ich kryptograficznych sygnatur przy pomocy GnuPG. Sygnatury poprawnych plików znajdują się w plikach z rozszerzeniem .asc. Najpierw pobieramy plik sygnatury, a następnie pozyskujemy klucz publiczny:
Następnie weryfikujemy sygnaturę.
Pobrane pliki ISO należy nagrywać w trybie RAW. To jak się go włącza zależy od programu, którego używamy. W Podręczniku opiszemy nagrywanie za pomocą programów cdrecord i K3B. Więcej informacji można znaleźć w dokumencie Gentoo FAQ.
Domyślnie: Uruchamianie płyty instalacyjnej na komputerach Apple/IBM Umieszczamy płytę w napędzie CD-ROM i ponownie uruchamiamy komputer. W międzyczasie przytrzymujemy klawisz "C". Powinna pojawić się wiadomość powitalna oraz napis boot:. W tym momencie pojawia się możliwość dostosowania kilku opcji jądra. W poniższej tabeli podajemy listę możliwych do zastosowania parametrów.
Po wybraniu odpowiedniej opcji należy wcisnąć klawisz enter, aby załadować kompletne środowisko Gentoo Linux z płyty CD. Kolejna część procesu instalacji to Czynności po uruchomieniu. System płyty instalacyjnej powinien uruchomić się bez problem, ale jeśli to zawiedzie, są również awaryjne metody. W takim wypadku należy ustawić cd-rom jako urządzenie uruchamialne w menu multi-boot. Jeśli komputer posiada klawiaturę i monitor, można dostać się tam po naciśnięciu przycisku F1 przy starcie maszyny. Jeśli natomiast uruchamia się komputer za pomocą konsoli szeregowej, należy wcisnąć klawisz 1, gdy na ekranie pojawi się taki napis:
Inną opcją jest uruchomienie poprzez Open Firmware.
Pojawi się znak zachęty roota ("#"). Można zmieniać konsole, służą do kombinacje klawiszy Alt-F2, Alt-F3 itp., na pierwszą wraca się przy pomocy Alt-F1. Na niektórych komputerach Apple konieczne jest wciśnięcie dodatkowo przycisku fn. Jeśli instalujemy Gentoo w systemie, w którym mamy klawiaturę inną niż US musimy wcisnąć F2, aby przejść do trybu potwierdzania kolejnych czynności, a następnie postępować zgodnie ze wskazówkami na ekranie. Jeśli nie wybierzemy nowego mapowania w ciągu 10 sekund, zostanie załadowane to domyślne, czyli amerykańskie. Lista wszystkich dostępnych kodowań pojawi się po wykonaniu polecenia ls /usr/share/keymaps/i386.
Następnie ładujemy wybraną mapę klawiszy:
Kolejna część dokumentu to Konfigurowanie dodatkowego sprzętu. Konfiguracja dodatkowych urządzeń Kiedy instalacyjna płyta CD zostaje uruchomiona, system próbuje wykryć wszystkie urządzenia zainstalowane w naszym komputerze, a następnie ładuje odpowiednie moduły. W ogromnej większości przypadków rezultaty są bardzo dobre. Jednak w niektórych przypadkach, może nastąpić nie załadowanie modułu jądra, który jest potrzebny. Jeśli zostanie pominięty jakiś moduł, możemy go załadować ręcznie. W poniższym przykładzie pokazano w jaki sposób załadować moduł 8139too (wsparcie dla części popularnych kart sieciowych):
Opcjonalnie: Konta użytkowników Jeśli planujemy dać dostęp do środowiska instalacyjnego osobom trzecim lub chcemy używać irssi z konta innego niż root (ze względów bezpieczeństwa), należy stworzyć potrzebne konta użytkownika,a następnie zmienić hasło dla root. Aby zmienić hasło root używamy narzędzia passwd:
Aby utworzyć konto użytkownika, należy najpierw wpisać odpowiednie referencje, a następnie hasło. Do tych czynności użyć należy poleceń useradd oraz passwd. W poniższym przypadku stworzymy użytkownika "damian".
Na konto nowo utworzonego użytkownika możemy dostać się używając polecenia su.
Opcjonalnie: Przeglądanie dokumentacji podczas instalacji Aby przeglądać Podręcznik Gentoo należy się upewnić, że stworzyliśmy konto użytkownika (Opcjonalne: Konta użytkownika). Następnie powinniśmy przejść do nowego terminala za pomocą klawiszy ALT-F2, a następnie zalogować się. Gdy skończyliśmy konfigurować sieć zgodnie z rozdziałem Konfiguracja sieci możemy przeglądać podręcznik przy użyciu aplikacji links.
Do pierwotnego okna terminala wracamy przyciskając Alt-F1. Opcjonalnie: Uruchamianie demona SSH Gdy zechcemy udostępnić dostęp do naszego komputera innym osobom podczas instalacji Gentoo (np. w przypadku gdy takie osoby chcą Ci pomóc w instalacji, bądź nawet zrobią to za Ciebie), należy utworzyć konto użytkownika dla nich oraz przekazać im hasło dla konta root (tylko w przypadku gdy w pełni ufamy tym osobom). Aby uruchomić demona SSH, wykonujemy poniższe polecenie:
Aby używać demona sshd, w pierwszej kolejności należy skonfigurować sieć. Więcej o konfiguracji sieci znajdziemy w rozdziale (Konfiguracja sieci). |
|