1.  dispatch-conf

dispatch-conf jest narzędziem, które służy do zastępowania plików konfiguracyjnych plikami ._cfg0000_<nazwa>, umożliwia ich interaktywną edycję oraz pozwala automatycznie dokonać drobnych zmian w tych plikach. Pliki ._cfg0000_<nazwa> są generowane przez Portage, gdy chce nadpisać jakiś plik w katalogu chronionym zmienną CONFIG_PROTECT.

Dzięki dispatch-conf można nadpisywać zmiany w plikach konfiguracyjnych zachowując jednocześnie na wszelki wypadek poprzednie wersje tych plików. dispatch-conf będzie przechowywał wszystkie zmiany jako pliki patch lub korzystając z systemu rewizji RCS. Dzięki temu w razie gdy popełni się błąd podczas aktualizacji pliku konfiguracyjnego, można łatwo wrócić do poprzedniej jego wersji.

dispatch-conf po uruchomieniu zapyta czy pozostawić pliki konfiguracyjne bez zmian, nadpisać je nowszymi wersjami, wyświetlić różnice lub uruchomić interaktywną aktualizację plików. Ponadto posiada wiele innych ciekawych funkcji:

• Automatycznie zamienia stare pliki nowymi jeśli zmiany w nich dotyczą jedynie linii oznaczonych jako komentarze
• Automatycznie zamienia pliki, gdy zmiany dotyczą jedynie pustego miejsca (spacje, tabulatory, puste wiersze itp.)

Pracę z programem dispatch-conf należy rozpocząć od utworzenia katalogu, na który wskazuje zmienna archive-dir znajdująca się w pliku /etc/dispatch-conf.conf.

# dispatch-conf

Po uruchomieniu dispatch-conf wyświetli kolejno opcje dla każdego aktualizowanego pliku konfiguracyjnego. Po naciśnięciu klawisza u stary plik zostanie nadpisany nowym, a program przejdzie do następnego pliku. Klawisz z usunie aktualizację pozostawiając stary plik bez zmian oraz przejdzie do następnego pliku. Po wybraniu opcji dla wszystkich plików konfiguracyjnych program dispatch-conf zakończy pracę. W każdej chwili można skorzystać z klawisza q, aby zakończyć pracę programu.

Więcej informacji o programie dostarczy man dispatch-conf. Można tam między innymi przeczytać o tym jak interaktywnie wprowadzać zmiany w plikach konfiguracyjnych, ręcznie edytować nowe pliki konfiguracyjne czy wyświetlać różnice między nimi.

$ man dispatch-conf

1.  etc-update

Alternatywą dla dispatch-conf jest program o nazwie etc-update. Nie jest tak prosty w obsłudze, nie posiada też wielu funkcji swojego odpowiednika. Posiada jednak możliwość automatycznego dodawania drobnych zmian oraz opcję interaktywnej aktualizacji plików konfiguracyjnych.

Główną wadą etc-update jest to, że nie przechowuje dawnych wersji nadpisanych plików konfiguracyjnych. Po zaktualizowaniu pliki stara wersja jest stracona na zawsze. W związku z tym praca z etc-update jest znacznie bardziej ryzykowna niż praca z dispatch-conf.

# etc-update

Program automatycznie dokona drobnych zmian w plikach konfiguracyjnych, a potem pokaże listę plików chronionych i poprosi o decyzję w ich sprawie. Na dole pojawi się poniższa lista dostępnych opcji wraz z ich krótkim opisem:

Please select a file to
 edit by entering the corresponding number.
              (-1 to exit)
              (-3 to auto merge all remaining files)
              (-5 to auto-merge AND not use 'mv -i'):

Po wybraniu -1 etc-update zakończy działanie. Warto pamiętać, że jest to jedynie polecenie zakończenia programu i nie cofnie żadnych dokonanych wcześniej zmian. Po wybraniu -3 lub -5 wszystkie znajdujące się na liście pliki konfiguracyjne zostaną nadpisane nowszymi wersjami. Dobrym pomysłem jest zaznaczenie plików, których nie chcemy nadpisywać automatycznie. Dokonuje się tego po prostu wpisując liczbę znajdującą się na lewo od danego pliku.

Np. wybieramy sobie plik konfiguracyjny /etc/pear.conf i po wybraniu jego indeksu widzimy coś takiego:

Beginning of differences between /etc/pear.conf and /etc/._cfg0000_pear.conf
[...]
End of differences between /etc/pear.conf and /etc/._cfg0000_pear.conf
1) Replace original with update
2) Delete update, keeping original as is
3) Interactively merge original with update
4) Show differences again

W ten sposób można łatwo uzyskać informacje o różnicach pomiędzy oboma plikami. Jeśli jesteśmy pewni, że zastąpienie starego pliku nowym to dobry pomysł, naciskamy 1. Może zdarzyć się też tak, że nie będziemy chcieli nowego pliku. Wtedy naciskamy 2 i zapominamy o tym, że była nowsza wersja :) Jeśli chcemy bliżej zająć się tym plikiem (tzw. metoda interaktywna) wybieramy 3.

Nie ma sensu rozpisywać się na temat trzeciej metody - ograniczymy się jedynie do podania możliwych w tym trybie do wybrania komend. Generalnie wygląda to tak, że program pokazuje dwie linie - oryginalną i proponowaną i czeka aż wpiszemy jeden z ciągów znaków:

ed:     Edycja i użycie obu wersji, każdej z nagłówkiem.
eb:     Edycja i użycie obu wersji.
el:     Edycja i użycie wersji po lewej.
er:     Edycja i użycie wersji po prawej.
e:      Edycja nowej wersji.
l:      Użycie wersji po lewej.
r:      Użycie wersji po prawej.
s:      Dołączenie wspólnych linii bez informowania o tym.
v:      Dołączenie wspólnych linii z podaniem informacji.
q:      Zakończenie.

Kiedy już skończymy uaktualniać te najważniejsze pliki, pozostałe możemy zamienić w trybie automatycznym. etc-update wyłączy się kiedy już nie będzie miało żadnych plików do uaktualnienia.

1.  Quickpkg

Program quickpkg umożliwia spakowanie zainstalowanego programu do paczki, z której następnie możemy go bezproblemowo i błyskawicznie odtworzyć. Uruchamianie quickpkg jest proste: po prostu podajemy nazwy programów do spakowania jako parametry i wciskamy enter.

Na przykład wybieramy do spakowania: curl, orage i procps:

# quickpkg curl orage procps

Po zakończeniu całego procesu gotowe paczki znajdziemy w katalogu $PKGDIR/All (domyślnie /usr/portage/packages/All). Ponadto w $PKGDIR/<kategoria> będą się znajdowały dowiązania symboliczne do wszystkich zbudowanych przez nas paczek.